جلسه ی نقد و بررسی عملکرد یک ساله ی کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی

بیش از یکسال از تشکیل کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی پاریس می گذرد. این کمیته، مانند صدها گروه دیگر خارج از کشور، از دل رخداد خرداد 88 متولد شد. رخدادی که بسیاری از ما را به کنش وا داشت. برای جمعی‌ حکم آغاز تجربه ی سیاسی و برای جمعی دیگر از سرگیری تجربه ای جدید . بسیاری از مارا که جدا افتاده بودیم به هم رساند و در جستجوی امری مشترک متحد کرد: بدل شدیم به "پژواک غریو رها شده ی" مردم کشورمان.

کمیته پاریس با یاری بسیاری از ایرانیان و غیر ایرانیان بر جا ماند و همراه با جنبش مردم ایران دچار فراز و فرود شد.

پس از گذشت یک سال، در شرایطی که نیاز به گفتگو ونقد بیش از پیش در فضای سیاسی ایران حس می شود؛ بر آن شدیم تا در حد توان، فضایی ایجاد کنیم کهدر آن صدای همه شنیده شود، که درآن بتوانیم بی‌ پرده نسبت به آنچه انتقاد داریم سخن بگوییم و به یاری گفتگو یکدیگر را بهتر بفهمیم.

دراین راستا ازهمه ایرانیان مقیم پاریس دعوت می‌‌کنیم تا در جلسه‌ای که به منظور گفتگوی انتقادی در مورد عملکرد یک ساله ی گروهمان برگزار می‌‌شود شرکت کنند.

زمان جلسه :

شنبه 24 ژوییه 2010

ساعت : 14h30 – 20h00

مکان جلسه:

Salle des fêtes Jean Jaurès,

13 Av. Jules Ferry, 92240 Malakoff

Métro : Ligne 13

Station : Malakoff-Plateau de Vanves

Une veillée à été organisée le dimanche 21 juin 2010 sur les quais du canal Saint Martin à Paris pour la première commémoration des victimes des protestations qui ont suivi le coup d'Etat électoral du président illégitime iranien Mahmoud Ahmadinejad.

La projection simultanée du film "Pour Neda" au Centre culturel Pouya et le rassemblement des Iraniens sur les quais a suscité la curiosité des passants.

Les participants, arborant le drapeau iranien, ont exprimé leur solidarité avec les familles des martyrs en portant des signes évoquant le mouvement pour les droits civiques (dit mouvement vert), prêt d’un pont décoré avec des symboles verts.

Les diaporamas de photos des martyrs était projeté sur le drapeau iranien ainsi que sur un écran prévu à cet effet. Les marches du pont étaient tapissées de roses et de bougies, ravivant ainsi la douleur du sacrifice de ces jeunes tombés pour la liberté.

Les participants ont chanté les hymnes du mouvement vert et ont levé les mains avec le signe V pour exprimer leur solidarité avec leurs compatriotes et particulièrement avec les familles des victimes et pour dire qu’ils seront présents, à leurs cotés, jusqu’au printemps des libertés.

Paris, le 21 juin 2010

Comité indépendant contre la répression des citoyens iraniens.

Lien vers les photos de l'évènement.

Le comité indépendant contre la répression des citoyens iraniens se doit de s’excuser auprès des participants à l’évènement du 12 juin à Paris pour les éventuels désagréments occasionnés lors de cette journée tout en précisant un certain nombre de points.

- Le comité indépendant contre la répression des citoyens iraniens utilise lors de toutes ses actions (manifestations, marches, rassemblements, commémorations, …) Le Drapeau tricolore (vert, blanc, rouge) avec l'inscription en caractère romain "IRAN" au centre. L’utilisation par des participants de drapeau portant tout autre symbole (Allah, Lion et Soleil, insigne du Kurdistan d'Iran fédéral, Azarbaijan libre…) est contraire à notre règlementation interne et notre service d’ordre réagira en conséquence.

- Lors de nos événements l’utilisation par des participants de toute photo de personnalité politique (candidat, leader politique …) est strictement interdit, cette contrainte comme pour le drapeau est un choix des organisateurs pour mettre l’accent sur nos points d’accord et notre Unité et empêcher que les discordances ne nuisent au bon déroulement de nos évènements.

Notre service d'ordre interne a veillé tout au long de l'année passé au respect de ces règles avec tous les moyens légaux et nécessaires mis à sa disposition.

Le comité indépendant contre la répression des citoyens iraniens

ایرانیان مقیم پاریس به دعوت کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی از ساعت چهارده بعد از ظهر روز بیست و دوم خرداد گرد هم جمع شدند لازم به ذکر است تعدادی از ایرانیان ساکن شهرهای دیگر نیز برای اعلام همراهی با مردم داخل کشور به پاریس آمده بودند.

حاضرین در مراسم با در دست داشتن پرچم سه رنگ ایران، وفاداری و ایستادگی خود را نسبت به خاک خود و با استفاده از ماسک های سفید همراهی خود را با زندانیان گمنام اعلام کردند.

پس از خواندن سرود ملی "ای ایران" توسط ایرانیان، رئیس بخش بین المللی حزب کمونیست فرانسه، معاون شهردار پاریس و نماینده ی جنبش آزادیخواه فرانسه در حمایت از مردم و امید رسیدن به دموکراسی در ایران سخنرانی کردند.

آنها در سخنان خود با تکیه بر تلاش و مقاومت مردم از سویی و تهدید و سرکوب حاکمیت از سوی دیگر آزادی برای ایران را نزدیک دانستند.

سخنرانان ایرانی، شیرین عبادی، عبدالکریم لاهیجی، محمد جواد اکبرین پس از اعلام همبستگی با مردم ایران اینگونه سخن گفتند:‌

عبادی به عنوان اولین سخنران ایرانی که با استقبال جالبی از جانب مردم روبرو شد پس از اشاره به ترس حاکمیت از تحویل جنازه های پنج اعدام شده ی اخیر و تلاش حاکمیت بر ترساندن مردم از طرقی مانند دستگیری های شبانه یا سرکوب شدید خیابانی از تشکیل کمپینی خبر داد که کمپینی از طرف سازمان گزارشگران بدون مرد و فدراسیون بین المللی حقوق بشر در راستای دفاع از زندانیان ایرانی به تازگی شروع به کار کرده است و از تمامی مردم ایرانی مقیم فرانسه و فرانوسیان خواست تا با این کمپین همکاری کنند.

لاهیجی پس از آنکه توضیح مختصری از نقض حقوق بشر در ایران داد، سرکوب در ایران را محکوم کرده و خواستار آن شد تا نهادهای بین المللی بیشترین حواس خود را به ملت ایران اختصاص دهد.

محمدجواد اکبرین به عنوان آخرین سخنران بخش فارسی به دو نکته در خصوص یکسال گذشته اشاره کرد به طوریکه مردم توانستند بعد از سی سال با سر دادن شعارهای متفاوت و پرچمهای مختلف گرد هم جمع شوند و زیر یک پرچم، یک شعار دهند. نکته ی دوم آنکه دولتمردان سعی کردند سی سال خود را مدافع حقوق بشر بخوانند اما با اتفاقات پس بیست و دوم خرداد به جهانیان ثابت شد جمهوری اسلامی آبرو را به آسانی می ریزد و به ارزانی میفروشد.

قبل از تشکیل زنجیره ی سبز انسانی، کمیته ی ضد سرکوب ایرانیان، متن بیانیه خود را خواند که در بخشی از این بیانیه آمده است:

"زنجیره‌ی سبزی که امروز برپا ساختیم اگر در یادها، خاطره زنجیره‌ی انسانی ۱۸ خرداد تجریش تا راه آهن را تداعی میکند اما در واقع بزرگداشتی است از اتحادی که به صورت پیوندی انسانی نمود یافت. زنجیری انسانی که بر آن آتش گشودند، حلقه هایش را پرپر کردند و سینه‌های بی سپرش را بر خاک انداختند اما نتوانستند آن را از هم بگسلند. زنجیره ای به یاد کاخ آرزوهای سهراب‌ها که کوخی در دل خاک شدند. به یاد همه آنها که با چشمانی باز، سری بالا و جانی در دست مُردند".

پس از آن حاضرین با در دست داشتن نواری سبز، زنجیره ی خود را از دیوار صلح تا میدان انولید همراه با راه پیمایی سکوت شکل دادند و با مستقر شدن در میدان شعارهایی چون "زندانی سیاسی آزاد باید گردد"، "آزادی، آزادی، آزادی"‌ و "مرگ بر دیکتاتور" یک صدا سر دادند.

این تظاهرات با خواندن سرود ملی "ای ایران" پایان یافت.

کمیته ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی